Over mij

Mijn naam is Eduard Thomas Eggink.
Ik ben een geboren Rotterdammer uit 1948 en opgegroeid in een groot arbeidersgezin. Zo kort na de Tweede Wereldoorlog was armoede troef. Als computerprogrammeur en systeemanalist heb ik rijkdom leren kennen, maar als ondernemer ben ik alles tijdens economische crises weer kwijtgeraakt.

Iedereen kent wel iemand die in de problemen zit. Dat kan een familielid zijn of een vriend, een vriendin, een kennis of zelfs een onbekende medemens. Het kunnen problemen op allerlei gebieden zijn, zoals het bekneld raken tussen overheidsinstanties, onterecht ontvangen rekeningen, oplichterijen, aangiftes bij de politie waar niets mee gedaan wordt, enz. enz.
Problemen in de relationele sfeer daargelaten zijn de meeste problemen van financiële aard.

Ik hobbel al een tijdje mee en heb in mijn leven zowel door eigen ervaring als die van anderen veel situaties leren kennen omtrent financiële problemen. Veelal omdat men geen baan kon vinden of omdat men onvoorzichtig met geld omging of omdat men gewoon veel pech had. Sommigen zaten in de schuldsanering of werden gek van allerlei moeilijke regels van de overheid.

Als iemand in zo’n situatie u vraagt om hulp dan doet u toch wat u kunt om hem/haar te helpen?
Dat had ik ook. Ik was in de gelukkige omstandigheid dat ik voldoende onderlegd was om deze mensen te kunnen helpen met het uitzoeken van hun administratie, het schrijven van brieven, het meegaan naar overheidsinstanties en dergelijke en soms met geld.

Waarschijnlijk doet het u, net zoals mij, veel pijn om al deze ellende te zien.
Als computerprogrammeur was ik gewend om alles tot in detail te onderzoeken en op elke punt en komma te letten. Dit kwam mij goed van pas bij het uitzoeken van ingewikkelde situaties en het achterhalen van de oorzaken van de ellende. Hierbij viel mij op dat de overheid iemand volledig kan mangelen en tot wanhoop kan drijven met regels die zeer onrechtvaardig uitvallen voor betrokkene.

Denk bijvoorbeeld aan de ouders van Mia Versluis. Een voor mij volkomende onbekende knappe jonge vrouw die slechts een kleine schoonheidsoperatie aan een teen onderging. Ze werd verkeerd verdoofd, raakte in coma en is nooit meer bijgekomen. Haar moeder stierf waarschijnlijk van verdriet en haar vader heeft tot aan zijn dood geknokt om alleen maar het woord excuus te horen. Hij heeft tienduizenden (guldens) uitgegeven aan advocaten en pas vlak voor zijn dood kreeg hij een excuus en een schadevergoeding, die overigens slechts een minuscuul deeltje van zijn kosten dekte. Kortom, de mens telde niet en zelfs voor een excuus moest je enorm knokken.

Wat mij ook opviel was dat de meeste financiële ellende ontstond door het ontbreken van een baan. Begaan met alle mensen in deze beroerde omstandigheden en boos op de beknellende en soms achterlijke en onrechtvaardige regels van de overheid, beloofde ik mijzelf hier ooit wat aan te doen. Door mijn drukke leven moest dit helaas wachten tot mijn pensioen, maar de ellende is niet verminderd, integendeel, nog vermeerderd.

Daarom heb ik een systeem uitgedacht dat iedereen van een baan voorziet en mensen die absoluut niet in staat zijn om te werken, van een fatsoenlijk inkomen.

Als u net zo begaan bent met uw medemens als ik, help mij dan dit systeem bekend te maken.
Dat kan bijvoorbeeld door mijn boek aan te schaffen, of cadeau te doen, of mij te volgen op Twitter (onder de naam Hollands Hemelse Hel), want alleen met uw steun is een eind te maken aan al die onrechtvaardigheden.

Uw mening en opmerkingen op mijn blog of mijn Twitteraccount worden zeer gewaardeerd.